piątek, 5 czerwca 2009

jest mi słabo..

..ale nie sądziłem, że coś sprawi, iż poczuje się jeszcze słabiej. na własne życzenie. jedną z podstawowych zasad, którą dość często stosuje jest unikanie rzeczy z pewnymi nazwiskami. nazwisk jest trochę, ale pierwszą piątkę stanowią: Kozidrak, Bajor, Wójcicki, Ibisz i Skrzynecka. w takiej kolejności. nie ruszam, wytykam, a jak przypadkowo trafię od razu wypieram. lecz od czasu przeczytania tydzień temu pewnej informacji nie mogę tego wyrzucić i trzyma się mnie. chodzi o pewien duet wokalny. mam parę skrzywień, i myślę sobie, że zapodanie sobie tego duetu i wogóle ten duet mieści się w którymś z nich. poza tym ciekawość. bardzo mnie zżerała, bo to w końcu "artystka" z mojej pierwszej piątki i typ o którym już zdążyłem zapomnieć, ale też jest na tej liście. warto było. cud, miód i malina czy jakoś tak:



obejrzałem 3 razy, przesłuchałem następne 3 i szczerze nie wiem co napisać. zostałem powalony. jeszcze do końca nie rozumiem wszystkich słów wyśpiewywanych przez eMCi Katarzyny, ale murzynów z getta też do końca nie kumam. taka stylistyka widocznie. swoją drogą pani Skrzynecka jest multiartystą albo człowiekiem instytucją. i tu mnie zaskoczyła. przestałem czytać pudelka to nie wiem w którą stronę ostatnio ewoluowała i nie sądziłem, że znajdzie się jeszcze na półce polo-rap ze swoim elo refrenem. poza tym jestem cały czas w dodatku w szoku jak ona młodzieżowo wygląda i jedyne co jeszcze mogę napisać to klik klik i enter, że po kropce jest pl!

niedziela, 24 maja 2009

24 hours



Więc tak już będzie - duma zniszczyła miłość
Co kiedyś było niewinnością, przekręciło się
Wisi nade mną chmura i znaczy każdy mój ruch
A głęboko w mej pamięci coś, co kiedyś było miłością

Jak dobrze zrozumiałem, że pragnąłem czasu
We właściwych proporcjach, starałem się go szukać
Przez chwilę zdawało mi się, że odnalazłem drogę
I gdy odkryłem przeznaczenie - ujrzałem że mi się wymyka

Migały mi nieuchwytne obrazy wspomnień
I pojedyncze pretensje o wszystko, co chciałbym zatrzymać
Wyjedźmy gdzieś i zobaczmy, co uda się nam odnaleźć
Pozbawiony wartości zbiór nadziei i dawnych pragnień

Nigdy nie pojąłem, że aż tak daleko przyjdzie mi iść
Przez najczarniejsze zakątki zmysłów mi nie znanych
Zaledwie przez chwilę słyszałem czyjeś wołanie
Wyjrzałem poza dzisiejszy dzień - tam nie ma nic

Teraz już rozumiem, że wszystko zrobiłem źle
Potrzebuje terapii, gdyż ta kuracja trwa zbyt długo
Głęboko w sercu, którym kierowało kiedyś uczucie
Odszukać muszę przeznaczenie póki nie jest za późno


tłumaczenie TOMASZ BEKSIŃSKI
24 Hours z płyty "Closer" Centre Date Co Ltd./ London Records 90 Ltd - 1980
"Magazyn Muzyczny" nr 5 (375) maj 1990




sobota, 9 maja 2009

Emil Cioran (1911-1995)

- Gdy nie ma się już ochoty żyć aktywnie, człowiek chroni się w muzyce, tej opatrzności abulików.

- Nie jestem stworzony do miłości, urodziłem się zbyt smutny!

- Człowiek dobrze się mający jest na płaszczyźnie duchowej bez szans. Głębia to wyłączny przywilej tych, którzy cierpieli.

- Byle jaka dżdżownica, która uznałaby się za pierwszą pomiędzy równymi, natychmiast osiągnęłaby status człowieka.

- Żadne zwierzę nie szydzi z innego, które jest do niego podobne jak kropla wody do drugiej. Tylko człowiek jest zdolny do takiej samowzgardy.

- Przedłużająca się żywiołowa radość jest bliżej szaleństwa niż uporczywy smutek, który usprawiedliwia namysł czy nawet zwykła obserwacja, natomiast wykraczająca poza zwyczajowe ramy radość jest wynikiem jakiegoś zaburzenia umysłowego. O ile bycie wesołym jest rzeczą niepokojącą, jeśli weźmie się pod uwagę sam fakt istnienia, o tyle bycie smutnym to naturalny odruch każdego, tego nawet, kto jeszcze nie nauczył się gaworzyć.

- Czego chce ten przechodzień? Dlaczego żyje? A to dziecko i jego matka, a ów starzec?
W czasie tej przeklętej przechadzki nikt nie znalazł łaski w moich oczach. Wstąpiłem wreszcie do masarni, gdzie na haku wisiało coś przypominającego półtuszę wołową. Na ten widok o mały włos nie zaszlochałem.

- Nadal oddycham i jem, ale utraciłem wszystko, co dodałem do funkcji biologicznych. Taki stan to tylko przybliżona śmierć.

- Nawet wtedy, gdy chcesz umrzeć, czujesz jakiś ukryty żal z powodu tego pragnienia. Chcę umrzeć, ale przykro mi, że chcę. Doznają tego uczucia wszyscy, którzy oddają się na łaskę nicości.

- Ponieważ śmierć jest immanentna życiu, niemal całe życie to agonia.

- Bestialskość życia stłamsiła mnie, zdeptała, podcięła mi skrzydła już bujające w locie, ograbiła mnie z wszelkich radości, do jakich miałem prawo.

- Czuję, że umieram z samotności, z miłości, z rozpaczy, z nienawiści - ze wszystkiego, co może mi zaoferować ten świat.

- Człowiek jest w życiu tak bardzo samotny, że zadaje sobie pytanie, czy samotność agonii nie jest symbolem ludzkiej egzystencji.

- Stany prawdziwie chorobowe umożliwiają nam kontakt z rzeczywistością metafizyczną, jakiej człowiek zdrowy nigdy nie zrozumie. Oczywista jest hierarchia chorób pod względem zdolności objawiania. Nie wszystkie umożliwiają tak samo długie i intensywne doświadczenie immanencji śmierci w życiu, nie wszystkie też przejawiają się w identycznych formach agonii.

- W tej chwili nie wierzę absolutnie w nic i nie mam żadnej nadziei.

- Rezygnuję ze swojego człowieczeństwa, nawet jeśli na drabinie, po której zamierzam się wspinać, będę sam, samiuteńki. A zresztą, czyż nie jestem absolutnie sam w tym świecie, od którego nie oczekuję już nic?

- Mieć wysoce rozwiniętą świadomość, być w każdej chwili świadomym, w każdym momencie zdawać sobie sprawę z własnego położenia względem świata, żyć w ciągłym napięciu poznawczym - to być straconym dla życia. Poznanie jest dla życia utrapieniem, świadomość zaś to otwarta rana w rdzeniu życia.

- Ubojnia izraelicka - najokrutniejsza. Co najmniej pięć minut męki. No i ten pół-rabin z nożem w dłoni, dokonujący wykrwawienia - cóż za ohydny widok! Przez cały czas pobytu w tych rzeźniach myślałem o obozach koncentracyjnych. Jest to Auschwitz dla zwierząt.

- Jak mogę mówić o pięknie, jak mógłbym snuć rozważania estetyczne, skoro jestem smutny, śmiertelnie smutny... Utraciłem jeszcze jeden składnik egzystencji - piękno. W ten sposób stopniowo utracisz, człowieku, wszystko...

- Chyba właśnie dlatego, że ta myśl o śmierci wyzwalała mnie, a jednocześnie paraliżowała, nie zdziałałem w życiu nic. Nie można uprawiać jakiegokolwiek bądź zawodu, gdy myśli się o śmierci. Można tylko żyć tak, jak ja żyłem ? na marginesie wszystkiego, jak pasożyt. Zawsze towarzyszyło mi odczucie bezużyteczności, braku celu. Ktoś powie, że to chorobliwe, ale chorobliwe jest to tylko w sensie rezultatów, nie zaś z punktu widzenia filozoficznego. Filozoficznie biorąc, jest całkiem normalne, że wszystko wydaje nam się bezużyteczne.

- Przyszłości zupełnie nie umiałem sobie wyobrazić; nie miałem pojęcia, co mógłbym robić. Powinienem wybrać sobie jakiś sensowny zawód, ale czułem się niezdolny do systematycznej pracy.

- Byłoby dla mnie lepiej żyć w towarzystwie zwierząt i ludzi prostych, jakimi są właśnie pasterze.

- Demokracja jest festiwalem miernoty i przeciętności.

- Gdyby nie myśl o samobójstwie, dawno bym się zabił.

- Kiedy wychodzę na ulicę, pierwsze, co mi przychodzi do głowy, to – eksterminacja.

- Moja wizja przyszłości jest tak precyzyjna, że gdybym miał dzieci, udusiłbym je natychmiast.

- Życie – zły gust materii.

niedziela, 3 maja 2009

skansen współczesnej techniki

Skansen - potoczne określenie muzeum etnograficznego na wolnym powietrzu, którego celem jest zaprezentowanie kultury ludowej danego regionu. Przenosi się do nich typowe bądź wyjątkowe przykłady architektury ludowej z danego obszaru, a wraz z budynkami ich wyposażenie, sprzęty, narzędzia, wystrój, stroje ludowe i inne elementy folkloru. Nazwy tej obecnie używa się także dla zebranych pod gołym niebem zabytkowych obiektów technicznych.

w sumie jak już się tak podciąga to pojęcie, to ja pojadę dalej i skansenem nazwę autostradę A1. pierwsza autostrada na Pomorzu. to co jest standardem na zachodzie, u nas jest ewenementem i innowacją. ciągnie się w zasadzie przez całe Pomorze. skanseny zazwyczaj powstają na jakiś wioskach, względnie na obrzeżach. wyjątkiem jest Toruń, gdzie skansen znajduje się w centrum miasta. ale to tylko wyjątek potwierdzający regułę, że Toruń to jednak wieś. wejście do skansenu zawszę jest odpłatne. nasza autostrada również jest płatna, a co za tym idzie możliwe są kolejki przy kasach. stałem kiedyś w takiej zajebistej kolejce, aby się dostać na teren skansenu budownictwa drewnianego w Szymbarku. tym razem nauczony doświadczeniem i słysząc odgłosy w radiu niezadowolonych klientów (-oooooo kurwa Staszek, ale się wjebaliśmy! wszystkie wjazdy zablokowane), którzy 1 maja dostając dyspensę od bydgoskiego biskupa ruszyli na grilla i zabawę m.in. nad morze:

Biskup Diecezji Bydgoskiej Jan Tyrawa udziela w piątek 1 maja br. dyspensy od obowiązku powstrzymania się od spożywania potraw mięsnych i od zabawy.

Dzień 1 maja utrwalił się w tradycji jako święto państwowe. W związku z tym, że w tym roku święto przypada w piątek, ksiądz biskup udzielił dyspensy od obowiązku zachowania wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych i przestrzegania pokutnego charakteru tego dnia.
Dyspensa dotyczy wszystkich wiernych diecezji bydgoskiej, a także osób przebywających w tym dniu na terenie diecezji.

postanowiłem wjechać na autobane następnym wjazdem, który zwie się swojsko Kopytkowo. generalnie znak kierujący na ten węzeł ze starej Jedynki trudno jest zobaczyć - jest mały, taki "dolepiony" na doczepkę do kierunkowskazu na Skórcz. i w tym momencie mamy do czynienia z drogą, która kojarzy się ze ścieżką do dziury w płocie, dzięki której dostaniemy się na teren skansenu za darmo. wąska, kręta z łatą na łacie. trochę trzeci świat. następny dojazd z Jedynki na autostradę wcale nie jest lepszy - jest mniej łat, więcej dziur, a poza tym standard, wąsko i kręto. w momencie, gdy już mamy serdecznie dosyć tej dróżki, nagle niczym ziemia obiecana ukazuje się wśród pól piękna autostrada. wjeżdżamy, zachwycamy się i podziwiamy. jest tak jak wszędzie, niektórzy zwiedzają szybko, niektórzy wolno, a niektórzy pod prąd. po jakimś czasie robi się nudno, ale i tak dobrze, że jest. są też i tacy co mówią, że nie jest to żadna autostrada:
- jaka to autostrada!? tylko dwa pasy a oni to już nazywają autostradą!
ale więcej nie trzeba, potrzeba długości, a nie szerokości. szerokości to sobie można jedynie życzyć i niech już tak pozostanie. szzzzzzzzyyyyyyyyyyyytt!

środa, 18 marca 2009

denaturat

spirytus skażony - handlowa nazwa alkoholu etylowego (zwykle ok. 92%) skażonego substancjami mającymi uniemożliwić jego celowe spożycie. taką definicję podaje nam wikipedia, nie? swoją drogą rozwinięcie tej definicji napawa nas optymizmem:
Ze względu na to, że stosunkowo często denaturat jest spożywany przez niektóre osoby (alkoholików, ludzi z tzw. "marginesu społecznego"), zaprzestano dodawania do denaturatu substancji trujących (np. metanolu) całkowicie uniemożliwiających wykorzystywanie denaturatu jako substytutu napoju alkoholowego. Drugim powodem tej decyzji jest zabezpieczenie przed przypadkowym zatruciem, co może wydarzyć się, ponieważ denaturat jest stosowany w gospodarstwach domowych.
i takie postępowe to. mi się kiedyś zdarzyło, oczywiście nie z własnej woli. podstępem. i to tym typowo polskim, czyli "ze mną się nie napijesz"? byłem bardzo zmęczony, była to końcówka 18stki w Łabiszynie, totalny alkoholokaust, a ja chciałem do domu. wziąłem gula i polazłem na pks. udało mi się nie zwrócić, a kac na drugi dzień był dla mnie czymś porównywalnym z rozmiarami zniszczeń spowodowanych przez II WŚ. generalnie ludzie piją takie rzeczy. wódka polska piracka, jak mówią. ale dzisiaj zdarzyło się coś, co pozwala na "dyktę" spojrzeć z innej strony. ale też konsumpcyjnej. i tak właśnie myślę, że to ma jakiś sens. np taki temat poranny - jest ciężko, spać się chce, pizgasz enejdżajzera i nic nie czujesz, poza tym, że chce ci się wyrzygać. więc czemu nie piznąć denaturatu łyka z rana? od razu jest kop, człowiek przebudzony, no tylko rzygać się chce, ale o tym pisałem już. nie możecie i tak wyobrazić sobie go jako enejdżajzera? w dodatku najtańszego na rynku? proszę bardzo, ekipa Sam'u S-90 czyli bydgoskiego BSS Społem przy ul. Koszarowej już to sobie wyobraziła:



robi wrażenie co nie? szczególnie posadowienie go koło dominatora. mały rozmiar butelczyny jest najtańszy z tej półki, i wogóle. ekipa z tego sklepu zawszę jest innowacyjna i działa nie raz pod prąd, ale tym czymś wygrali. już nigdy się tam nie pokłócę i będę zawszę miły, o!

czwartek, 26 lutego 2009

Szymon Pustelnik



nie wiem czym się kierowałem "wypożyczając" ten film z najlepszej wypożyczalni w internecie czyli z torrentów, ale tego mi było trzeba. mimo, ze film o bogu i tych wszystkich błogosławieństwach, uzdrawianiu i kuszeniu to trafił we mnie w 100 procentach. opowiada, jak się można domyślić o Szymonie, który jest pustelnikiem. zawsze myślałem, że pustelnik to taka osoba, która zaszywa się w lesie bądź innych górach, z dala od ludzi i rozmyśla. szałasy, jaskinie, lepianki bądź wilcze doły to było moje wyobrażenie pustelniczego biura. a tu se pan pustelnik zafundował, a raczej jemu zafundowano, biuro na kolumnie. coś na kształt miejsca gdzie urzęduje pan Zygmunt z kolumny warszawskiej. no i sobie tam na tej kolumnie pan pustelnik Szymon urzęduje, nie je w dzień, jak mówi wystarczy mu parę liści sałaty, modli się, facetowi uzdrowił obcięte dłonie i wygłasza kazania swoim braciom ascetom. w sumie totalna nuda. ale jest karzeł, który chodzi jak kaczka i podobno kocha się z kozami. on mnie przeraża. i jest najważniejszy aktor tego całego spektaklo-filmu - pan, a bardziej pani szatan. kusi Szymona pustelnika na wiele sposobów. np udając dziewczynkę ze szkoły katolickiej i pokazuje podwiązki albo cycki. dodam, że rozgrywa się to w jakiejś głębokiej dupie wiekowej, a więc góra parę pierwszych wieków naszej ery. cycków generalnie jak na film religijny jest tam zbyt dużo, bo są pokazane trzy - raz para, a raz jeden. całość psychodelii jaką nam ta opowieść serwuje, dopełnia samoporuszająca się po pustyni trumna i samolot pasażerski. cuda normalnie! oczywiście puenta jak na taki film musi być mocna. i taka jest. niesie przesłanie apokaliptyczne czyli radioaktywny taniec:



nie wiem w sumie jakie było założenie i przesłanie tego filmu, z lenistwa chyba nawet nie przeczytam o tym, ale jedno wiem: film z półki psychodeliczna komedia. gorąco polecam!

piątek, 20 lutego 2009

geografia

do tej pory uważałem, że po geografii można tylko w szkole pracować. kiedyś jak szukałem pracy, z 5 lat temu to jakoś było, to natknąłem się na ogłoszenie, gdzie geografia była wymieniona jako jeden ze skończonych kierunków. ale to chodziło o przedstawiciela medycznego. a tak to tylko szkoła. lecz dzisiaj naukowcy, oczywiście z USA, spowodowali, że doznałem olśnienia. po geografii można być też detektywem! i to takim prawdziwym, trapiącym i mającym nawet sukcesy! w sumie czy sukces to się okaże. a tak na marginesie jest do podjęcia 50 mln $. wystarczy wyprawa do Pakistanu pod wskazany przez geografów z USA adres. i tak geografowie z USA posługując się matematycznymi algorytmami i przyrodniczą teorią przemieszczania się zwierząt, odnaleźli kryjówkę bin Ladena. nie bardzo potrafię sobie to wyobrazić, ale WP już spieszy z opisem:

Naukowcy, tropiąc kryjówkę bin Ladena, posługiwali się tzw. teorią zanikania dysonansowego, która pierwotnie tłumaczy przemieszczanie się zwierząt jednego rodzaju w zależności od cech gatunkowych, oraz modelem matematycznym bioróżnorodności wysp MacArthura.


no tak, to mi wiele wyjaśnia, ale być może na jakimś wykładzie nie byłem obecny. w sumie nie wiem co napisać na ten temat, więc już go zakończę jednym cytatem z komentarzy pod tym njusem: Lepiej, żeby udali się do jasnowidza z Człuchowa.