wtorek, 29 września 2009

każdy inny wszyscy równi



załóżmy, masz około 45 lat, wykorzystasz 13-latkę i co? jak jesteś szarym człowiekiem to masz więzienie za pedofilię. ale gdybyś przypadkiem był kimś znanym, dajmy na to słynnym reżyserem wtedy jest to "błąd młodości" i nie możesz przecież być za to karany. to nic, że masz 45 lat i jesteś w pełni świadomym człowiekiem. dla jednych to błąd młodości, dla innych pedofilia. nie ważne czy ona chciała tego czy nie. nie jestem fanem prawa jako takiego, nie jestem też fanem 13-latek, ale wiem, że muszę akceptować jakoś to prawo. a gdy je łamię, wiem jakie mi grożą konsekwencje. gdyby złapano mnie pijanego na rowerze, to tylko mój adwokat za moją kasę by się za mną wstawił. mimo, że wypiłbym tylko 3 albo 4 piwa, jechałbym rowerem, był w pełni świadomy, a jedyną krzywdę jaką mogę wyrządzić to sobie. ani prezydent, ani żaden minister nie wstawiłby się za mną. o nie! co innego jakbym był słynnym i znanym reżyserem. minister powiedziałby, że to błąd młodości, a prezydent by mnie ułaskawił. litości! niech sobie koleżanki i koledzy reżysera piszą pisma, podpisują petycje, błaznują. ich prawo. ale jakie prawo reprezentują osoby pełniące funkcję państwowe, działające wg prawa, które jednoznacznie karze za taki czyn, otwarcie broniące znanego reżysera? jak się to ma do projektu ustawy dotyczącej kastrowania pedofilów? od dzisiaj gdy popełnię jakieś wykroczenie lub przestępstwo zgonie wszystko na błędy młodości. mam jeszcze kilkanaście lat do 45 roku życia, więc słuchając niektórych wnioskuję, że jestem jeszcze dzieckiem.
tym czasem boje się nawet otworzyć lodówkę.

niedziela, 27 września 2009

sobota, 19 września 2009

ain't like you!



I ain't like you!
And I dont want your love
And I dont need your respect
I just cant hate enough
But I got no tears or regrets
And I dont want your love
And I dont need your respect
I just cant hate enough
But I got no tears or regrets
I aint like you!
Go...I aint like you!
And I will never live like you
You will never walk the path I do
I will never be like you
And I will never be apart of a society that lies and fools
I will never live like you
And I will never walk the path you do
I am your wasted youth so...
Fuck you and society to cause
My kind just aint like you
Oh yeah!
Your the king of nothing
Cause thats is what i am and always will be
I would rather be a king of nothing
Than be a servant in a sick society
All their pretty little children
Playing their pretty little games
With their pretty little worlds
That is all I've ever seen
You've never felt my pain
And i just gotta say to your face
I aint like you!
And will never live like you
And you will never walk my path i do
Fuck you and your society too
Oh yeah!
Once again I'm the king of nothing
Cause thats what I am and always will be
I'm a nowhere man from nowhere USA
Its a dead end street, near you
They broke my heart and stole my soul
And why I'll never know
They shout from all of you so
Fuck you and the whole world too cause
I'll never live like you
I ain't like you!
And I dont want your love
And I dont need your respect
I just cant hate enough
But I got no tears or regrets
I dont want your love
And I dont need your respect
I just cant hate enough
But I got no tears or regrets
I ain't like you
I piss on my generation
I piss on my fucking generation
All I see are little MTV babies
playing their little MTV game
That ain't the fuckin real world I was forced to see
That ain't the real world at all
And I dont want your love
And I dont need your respect
I just cant hate enough
But I got no tears or regrets
Fuck you!
Fuck you!
Fuck you and Fuck society too!
Fuck you!
Fuck you!
Fuck you and fuck the world!
If you don't like it you can suck my dick
If you dont like it you can suck my dick!
If you don't like it you can suck my dick
If you don't like it you can suck my dick!
If you don't like it you can suck my dick
If you don't like it you can suck my dick YEAH!
The line to suck my dick starts to the left
I ain't like you, my kind ain't like you
So FUCK YOU!
(Wasted youth)

czwartek, 17 września 2009

koty ze stoczni szczecińskiej

mają źle. zostały bez roboty. prawie pół tysiąca kotów bez pracy. wykonywały bardzo odpowiedzialną pracę, a o nich zapomniano. teraz muszą walczyć z głodem, lisami i jenotami:

Ich specustawa nie objęła, koty żyjące na terenie byłej Stoczni Szczecińskiej Nowa mają coraz większe problemy z przetrwaniem, jest szansa na ich ratunek.

Kotów w stoczni może być nawet pół tysiąca - szacuje Teresa Piątkiewicz ze stowarzyszenia "Zwierzęcy telefon zaufania". - Do tej pory udało nam się doliczyć dwustu kotów, są to tylko te zwierzęta, które koncentrują się przy płocie - mówi radiu TOK FM Piątkiewicz. Dzięki nim w zakładzie ciężko było spotkać mysz czy szczura - wyłapywały wszystkie gryzonie, które mogły przegryzać kable od wielu skomplikowanych maszyn, te koty pracowały na stoczni - uważa szefowa stowarzyszenia.

Dopóki na stoczni pracowało kilka tysięcy osób, los kotów nie był zagrożony - ludzie je dokarmiali i opiekowali się nimi. Teraz gdy na terenie zakładu zrobiło się pusto i cicho, kotom brakuje jedzenia, do tego pojawiły się lisy i jenoty, które na nie polują.

Na szczęście zawiązał się "Komitet Pomocy Kotom Pracującym w Stoczni", który wywalczył zgodę na wejście na teren zakładu, by móc pomagać futrzakom. Komitet potrzebuje wsparcia, osoby pragnące pomóc kotom, mogą przesyłać pieniądze na karmę, oraz ich leczenie, na konto Zwierzęcego Telefonu Zaufania z dopiskiem "stocznia".

Źródło: TOK FM


człowiek zawiódł, teraz chce naprawić. a może koty nie chcą żarcia tylko dalej chcą pracować? czy komitet załatwi im wizytę w urzędzie bezrobocia? raczej nie. więc ja zaapeluję do tych kotów, aby wzięły przykład z kolegów z którymi jeszcze nie dawno jedli kanapki na zakładzie. zapakować się w autobusy, nabrać petard, opon i śrub i ruszyć na Warszawę! to by było piorunujące - marsz kotów z transparentami "żądamy pracy", palące się opony, wybuchające petardy, a na końcu pod urzędem premiera spalenie kukły Tuska. widzę to! ostatecznie można zorganizować białe miasteczko pod chatą Tuska. do dzieła. lud jest z wami!

czwartek, 10 września 2009

i po meczu



dobrze, że od jakiegoś czasu nic nie oglądam. przynajmniej tym się nie wkurwiam.

środa, 9 września 2009

mecz

zainspirowany popularnością demotywatorów zrobiłem jeden specjalnie na dzisiejszą okazję.



ciekawe, czy po meczu zaśpiewam słynny wers Gagi z Jarocina:
"Polska mecz przegrała, i co wkurwieni jesteście?"
ja nie będę.
jak mawiał trener Piechniczek: wiara wierzy w cuda!
elo

środa, 8 lipca 2009

byłem tam!

dziwny jestem bo lubię czytać spam. no tak mam po prostu. lekarze mówią, że to natręctwo i trzeba leczyć. ale ja wiedziałem, że kiedyś mi się to przyda i nawet opłaci. niecały miesiąc temu takim klikaniem udało mi się wygrać wycieczkę do amerykańskiego disnejlendu. czad! nie pamiętam tematu tego mejlo-spama, ale było coś o Majkelu Dżeksonie, więc jako wielki fan, szczególnie teraz po jego śmierci, kliknąłem. coś tam było jeszcze do kliknięcia, więc tak klikałem klikałem, aż doszedłem do miejsca, gdzie musiałem podać swoje dane. podałem, nacisnąłem coś tam w stylu prześlij i zabawa się skończyła. miałem nadzieję na coś, a tu nic. szybko o tym zapomniałem. po paru dniach dostałem mejla, że coś wygrałem. z podnieceniem otworzyłem tą wiadomość i zemdlałem. po dłuższej chwili podniosłem się. już na spokojnie przeczytałem tego mejla, w którym informowano mnie, że wylosowałem wejściówkę na pogrzeb Majkela. jeszcze dla pewności uszczypnąłem się, wypłaciłem sobie kontrolnego liścia w twarz, a tam dalej stoi napisane, że jestem szczęśliwcem, który został wybrany, aby zobaczyć ostatnie pożegnanie Majkela. normalnie oszalałem z radości. zacząłem biegać po chacie jak poparzony krzycząc "yes yes yes". dopiero po chwili sobie uzmysłowiłem, że to chyba nie wypada. jadę na pogrzeb, a nie koncert. uspokoiłem się, ale po chwili znowu zrobiłem się szczęśliwie dziki, bo uświadomiłem sobie, że mam jeszcze ważną wizę do juesej. teraz tylko zabukować bilet na samolot i sru. z tym nie było problemu. w dodatku, żeby zdążyć na ceremonie musiałem wylatywać już następnego dnia. szybko się spakowałem, znieczuliłem emocje paroma szybkimi i odpadłem. nazajutrz udałem się na lotnisko. nawet wszystko poszło szybko i po 5 godzinach byłem już w samolocie. jeszcze było trochę zamieszania, gdyż jeden z pilotów walnął focha, bo "przez Atlantyk to ja latać nie będę!". dziwny typ. całe szczęście, że wylądował samolot z Nowego Jorku i pilot tegoż to stwierdził, iż nam pomoże i z marszu walnie jeszcze raz tą samą trasę tylko w drugą stronę. dobry z niego człowiek. lecimy. jest spoko, tylko po 5 godz zaczęło tak trząść samolotem, jak Autosanem rocznik 1985 na trasie z Ustrzyk Dolnych do Górnych. ludzie lekko spanikowani, a w dodatku ktoś kicha. całe szczęście odezwał się przez megafon pilot, który powiedział, że tak musi być i damy radę. ok, ja mu wierzę. sobie zasnąłem. obudzili mnie ludzie, którzy klaskali. okazało się, że wylądowaliśmy. wysiadka, autobusik i kontrola. tu też poszło szybko, 4 godz i już czekam pod lotniskiem w kolejce na taksówkę. wokół pełno majkeli się kręci, ale chyba też widziałem papieża. po godz czekania jadę taksówką, którą prowadzi arab stylizowany na 4 wcielenie Majkela. wszędzie czuć atmosferę wielkiego święta. jesteśmy na miejscu pod staples center. masa ludzi. uzmysławiam sobie, że chyba tu nie pasuje. ja w gajerze sam jedyny, a reszta stroje dowolne, plażowe i nawet większość majkelów wbiła w krótkie spodnie i japonki. co kraj to obyczaj. nagle zaszedł mnie wielki wielki murzyn, też w gajerze ze słuchawką w uszach. przestraszyłem się nie na żarty. ale po tym jak powiedział "mister, gdzie się sir podziewał? już czas" stwierdziłem, że chyba mnie z kimś pomylił przez ten garnitur. nie zamierzałem go wyprowadzać z tej pomyłki. wsadził mnie do czarnej limuzyny i gdzieś wywieźli. okazało się, że trafiłem na prywatną ceremonię pogrzebową. akurat był moment chowania tej pięknej złotej trumny do ziemi. ludzie płakali, a ja wiedziałem, że on zaraz powstanie z przysłowiowych popiołów, bo przecież mieliśmy go zabrać ze sobą do hali. pojechaliśmy. szkoda, że zapowiadanych słoni nie było. z drugiej strony to szybciej mogliśmy jechać. po drodze tłum jak za czasów Kenediego. rzucają kwiaty, mają transparenty "majkel żyje", a do tego wszystkiego nad nami rój helikopterów. już na miejscu wskazano nam nasze miejsca w pierwszych rzędach. usiadłem koło Stiwiego Łondera. z drugiej strony koło siebie miałem jakieś dziwne kwiaty. jakby trochę wybielone. sama hala ogromna. podobno Majkel ćwiczył tu tańce. jednak miał rozmach. prawdziwa gwiazda. ceremonia się rozpoczęła. i wtedy to pożałowałem, że usadzono koło StiWo, jak kazał na siebie mówić. poprosił mnie, żebym mu opowiadał co widzę, co się dzieje. mam miękkie serce, więc nie dałem rady mu odmówić. będzie trudno bo w angielskim mowę mam zsynchronizowaną z rękoma czyli można powiedzieć, że gesty robią robotę w tym wszystkim. poza tym chciałem sobie trochę poobczajać, bo na takich wielkich spędach jest na co polukać, a ja już taką mam naturę, że lubię se lukać. zaczęło się. dla mnie i raczej też dla StiWo zaczął się wtedy prawdziwy dramat. on się co chwila pyta co się dzieje, ja mu staram się tłumaczyć, mieszam inglisz z poliszem, on nie kuma i nie widzi moich gestów, przez co jestem pewien, że wyglądam idiotycznie. w dodatku przez to wszystko mało ogarniam i wyłapuję co drugą chwilę. ja wkurwiony, StiWo również, a Majkel pewnie w trumnie się przewraca. kiedyś musiało się to skończyć. jeszcze próbowałem ratować sytuację, ale przyszedł jakiś typ po Stiwiego, gdyż miał on zagrać jakiś song na pianinku. akurat teraz, gdy ja wspomogłem się podręcznym lingwistą czyli przywiezioną z kraju małpką żołądkowej gorzkiej. StiWo szepnął na ucho coś temu typowi co przylazł, po czym typ zabrał StiWo na scenę. jak tylko poszli to zza bladych kwiatów wyłonił się kolejny wielki typ ze słuchawką w uszach. złapał mnie za ramię i barytonem zakomunikował, że idziemy. wyprowadził mnie za kulisy i gdzieś tam prowadził, lecz zagapił się na kłótnie dwóch pań o jakieś 500 milionów. wykorzystałem to i robiąc trik polegający na uwolnieniu się z marynarki uciekłem mu. trochę żal marynary, ale ciul z tym. dobrze, że wszystkie dokumenty, bilety, paszporty zostawiłem w bagażu, który to umieszczony był w przechowalni na lotnisku. czasami jednak nawet miewam dobre pomysły. znalazłem się na trybunach. postanowiłem wmieszać się w tłum. spodnie od gajeru urwałem do kolan, robiąc z nich trochę rybaczki. z rękawami koszuli zrobiłem to samo, gdyż kiedyś widziałem taki film produkcji usa w którym masa facetów na wakacjach tak się nosiła. chyba na wakacjach, bo urzędowali na osiedlu z przyczep kempingowych, a na cyganów nie wyglądali. tak czy siak wyglądałem już pospolicie amerykańsko, tylko brakowało mi gadżetów. z tym nie było problemów. kupiłem 10 hotdogów, wielką pepsi i na deser wiadro popkornu. potem zakupiłem hit pogrzebu, czyli przerobiony kask, w którym pierwotnie po bokach umieszczało się puszki z piwem i rurkami doprowadzało się do jamy ustnej celem spożycia. tylko w wersji pogrzebowej puszki z browarem zastąpione są przez dwa energooszczędne znicze. wogóle czad, że nawet wtedy myślą o tym, jak ocalić naszą planetę. zająłem miejsce na trybunie i w sumie niczym się nie różniłem od lokalsów. tylko, że jak usiadłem to akurat ceremonia się skończyła. w dodatku nie wiem czy zdążę na samolot, bo hale miałem opuścić wcześniej, aby zdążyć przed tłumami. zacząłem się przepychać i jakoś w miarę szybko mi to poszło. chociaż to. przed halą zauważył mnie kierowca, który mnie wcześniej woził. pomachał mi i tak sobie wtedy pomyślałem, że on nic nie wie. ha! wpakowałem się do przodu i sepleniąc mówię, że szybko mnie trzeba na airport. padło okiej i na piskach wystartowaliśmy. dał rade. pożegnałem się, dałem mu hotdoga, który został mi z pogrzebu i w trybie natychmiastowym udałem się na lotnisko. odbiór bagażu, odprawa, kontrola i konfiskata kasku. kurde no! w samolocie od razu przybiłem gwoździa na rozkładanym stoliku. wszystko przez te emocje. obudziły mnie krzyki. ledwo otworzyłem oczy i zobaczyłem faceta, który usiłował ubrać strój batmana. lecz spadła spadła mu na głowę walizka i padł. nie bardzo wiedziałem co mam robić, więc na głupa sam się wbiłem w ten strój batmana. nagle wyrwało kawałek burty samolotu i pech chciał, że mnie wywiało. lecąc tak zrozumiałem, czemu ten facet chciał się w ten strój wbić. czułem się jak ptak. i jak ptak dziobem zanurkowałem w wodzie, w której po dość długim locie się znalazłem. strój po raz kolejny okazał się kapitalny, bo peleryna mnie w wodzie wyhamowała, przez co nie poleciałem na dno. jeszcze znalazłem kawałek deski. i w tym momencie zostałem rozbitkiem. tak sobie pływałem do czasu odkrycia w stroju batmana ukrytej opcji w postaci wysuwanego wodoodpornego netbooka. jakie to szczęście, że internet jest wszędzie. i tak sobie piszę, bo nic innego nie mam do roboty. w sumie to czekam aż się ściągnie wersja demo programu nadającego S.O.S., ale transfer jest fatalny to sobie jeszcze poczekam. podsumowując to nie wiem czy to dobrze spędzony czas. wprawdzie nadprogramowo widziałem Majkela dwa razy, raz grzebanego, raz odkopywanego, ale nie jestem do tego przekonany, bo właśnie przeczytałem, że on nie miał mózgu. człowiek bez mózgu? no halo. ceremonii nie widziałem prawie wogóle, w dodatku StiWo się na mnie wkurwił, ochrona mnie ścigała, celnicy zabrali mi kask, a na koniec rozdupił się samolot, a ja w stroju batmana dryfuje po środku oceanu na desce oblepionej małżami. czad! ahoj!